bulanık

oturdum
kafamda çok şey var yazmak için
arıyorum kelimeleri cümle yapmak için
ama bulamıyorum
hepsi paramparça...
bazıları eksik
bazıları yanlış
bazıları da çirkin
yakalayamıyorum doğru olanı

çok karıştı zihnim
geçmişim yok benim biliyor musunuz?
çaldılar...

aslında sahip olduğum geçmiş
benim değildi
başka birinin yarattığı bir dünyaydı
senelerce yaratılmış sahte acıları çektim
gereksiz yaralar açtım kalbimde
hiçbir hüzne acıya gerek yoktu,
nedenleri asla var olmamıştı
nefret ettiğim insanlar nefret edilecek birşey yapmamıştı
kin beslediğim o insan, hayatımı mahvettiğini düşündüğüm
hayır o da bir şey yapmamıştı...

bu o kadar ağır bi yük ki...

senelerdir omuzladığım koca yükü
birden omuzlarımdan attım
ama hiç hafiflemedim
yara almamak için, yada daha rahat taşımak için bu yükü
duvarlar yarattım çevremde
zarar verdim insanlara kendimi korumak için
ayakta kalmak için
şimdi yüküm yok
hiç var olmamış
ortada bir tek ben ve yarattığım duvarlar
ittiğim insanlar kalmış...

karar veremiyorum
hangisi daha ağır
geçmişimin olması mı olmaması mı?
daha çok düşünücem bunu biliyorum...
anlamamanız normal bu dediklerimi
eğer kelimeler izin verirse ilerde anlatıcam adam gibi...

ha bi de delirmezsem...