Geçen gün, sabahın köründe yorgun bir şekilde koltuğa uzandım
Uyandığımda çoktan öğlen olmuş geçiyordu bile...
sonra birden içimde birşeylerin değişmiş olduğunu farkettim,
bir gün önceki akşamın,
o puslu,
dumanlardan gözgözü görmediği,
ışıklarla, renklerle dolu olduğu akşamda..
gördüklerimden dolayı kanadığım..
ve buna inat, kanamayı durdurmak veya daha da kanatmak istercesine dans ettiğim
o akşamki yılgınlığımdan hiçbirşey kalmamıştı...
sanki biri sihir değnekle dokunmuş, yaramı iyileştirmişti...
hiçbir şey hissetmiyordum
sadece nefret o da biraz, çok da değil
ve açıkcası biraz garez...
canım yanmıyordu artık...
sanki hiç olmamış gibi
o anda anladım
değersiz olduğunu
geçmişe bir özlem, geri çağırış olduğunu
ve o kadar rahatladım ki...
koca bir yük kalktı üstümden
geçmişim geldi aklıma
gülümsedim...
hayır, son bir iki aydır yaşananlar değil
onlar sanki silinmiş gibiydiler artık
silik silik biraz anı...
şimdi o kadar hafifim ki,
gözümün önündeki perde kalktı sanki
gerçekten bu bir uyanış
hayatıma geri döndüm
bir süredir geri dönmeye çalışıyordum ama
ulaşamıyordum...
işte şimdi küllerimden doğdum...
ve dönüşüm muhteşem olacak...
SON
16 Mart 2009 Pazartesi
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Umarım geçici bir illüzyon olmamıştır. Çünkü bazen geçtiğini hissederiz, sanki aylardır duran kara bulutlar dağılmış, aradan güneş sızmış gibi gelir.
YanıtlaSilAncak ertesi gün bir de bakarız, hiçbir şey değişmemiştir. Dalgalarla boğuşurken bir nefes alabilmişizdir, yalnızca o kadar.