Huzur..

huzur..
uzun zamandır bana uzak bir kelime..
uzun zamandır duymak istemediğim ve hissetmediğim..

ama şimdi tam karşımda
hissediyorum artık...

zamanı geri döndürebilseydim, keşkeleri yok edebilseydim,
yapamayacağımı biliyorum, sadece bir dilek..

o zaman belki daha mutlu olabilirdim,

karşılıklıksız sevgi..
ama yine de benimdi..
ellerimden kayıp gitti
nerdeyim ben şimdi..

vay kafiyeli de oldu :)

üzülmüyorum artık,
kapadım defteri
zaten benim değildi olamayacaktı ama değil mi..
belki de olurdu
haykırsaydım ona sesimi duyurabilseydim..
içimde sessiz fırtınalar olarak kalmasaydı

bilmem belki..

"I'm numb to you - numb and deaf and blind.
You give me all but the reason why.
I reach but I feel only air at night.
Not you, not love, just nothing...

I run to you
(run away from this hell)
Call out your name
(giving up, giving in)
I see you there farther away!
(still you are, farther away!)"

aman neyse iyiyim ben böyle
içim ılık..
sönüyor korlar,
bırakıyo yerini küllere..

şöyle bi alıntı da yapmadan geçemiyeceğim,

"our burning ashes blacken the day,
a world of nothingness
blow me away.."

iyi bir akşamdı aslında
bulanık şeylerin netleştiği..
bi ara sinirlerim zıpladı ama iyiyim,
antidepresan almış gibiyim
belirsiz, acı bi huzur...

bu da buna son olsun

yola devam edelim..
artık huzurla..